आमचे प्रेरणास्थान

हेमनलिनी (हेमलता) गजानन ओतारी (ओतारी आई)
त्याग, सेवा, संघर्ष आणि सर्जनशीलतेतून समाजाला नवी दिशा देणारे प्रेरणादायी व्यक्तिमत्त्व

प्रत्येक महान संस्थेच्या मागे एखाद्या महान व्यक्तीचे विचार, संस्कार आणि जीवनमूल्ये असतात. ओतारी आई चॅरिटेबल फाऊंडेशन हे अशाच एका प्रेरणादायी व्यक्तिमत्त्वाच्या विचारांतून जन्माला आले आहे—हेमनलिनी (हेमलता) गजानन ओतारी, ज्यांना संपूर्ण समाज प्रेमाने “ओतारी आई” म्हणून ओळखतो.

त्यांचे संपूर्ण आयुष्य हे संघर्ष, सेवाभाव, कुटुंबप्रेम, शिक्षण, कला आणि मानवतेचा आदर्श आहे. त्यांनी आपल्या आयुष्यातील प्रत्येक संकटाला संधीमध्ये रूपांतरित केले आणि आयुष्याच्या उत्तरार्धात कलेच्या माध्यमातून समाजाला आशा आणि सकारात्मकतेचा संदेश दिला.

जीवनप्रवास

संघर्षातून घडलेले प्रेरणादायी आयुष्य

ओतारी आईंचा जन्म स्वातंत्र्यसैनिकांच्या कुटुंबात झाला. त्यांचे वडील स्वातंत्र्यसैनिक होते. त्यांनी देशसेवेसाठी स्वतःची नोकरी सोडून रयत शिक्षण संस्थेच्या “Earn and Learn” या विचारसरणीला आयुष्य वाहिले.

गरीबीची परिस्थिती असतानाही ओतारी आईंनी लहान वयातच मातीची खेळणी बनवणे, चित्रकला करणे आणि त्या कलाकृती विकून कुटुंबाला हातभार लावणे सुरू केले. या काळात त्यांनी मेहनत, स्वावलंबन आणि प्रामाणिकपणाचे संस्कार आत्मसात केले.

शालेय जीवनात त्या अत्यंत बुद्धिमान विद्यार्थिनी होत्या. हस्ताक्षर, चित्रकला आणि विविध स्पर्धांमध्ये त्यांनी अनेक पुरस्कार मिळवले. त्यांच्या गुणवत्तेची दखल घेऊन कर्मवीर भाऊराव पाटील यांनी त्यांना डॉक्टर होण्याची प्रेरणा दिली होती.

परंतु परिस्थितीने वेगळा मार्ग निवडला.

सन १९५५ मध्ये त्यांचा विवाह चिपळूण येथील ओतारी कुटुंबात झाला. अध्यापनाची पात्रता असूनही त्यांनी कुटुंबाची जबाबदारी स्वीकारली आणि स्वतःच्या करिअरपेक्षा कुटुंबाच्या प्रगतीला प्राधान्य दिले.

कलेतून मिळालेले नवजीवन

अनेक दशकांपर्यंत कुटुंबासाठी जगल्यानंतर त्यांच्या आयुष्यात एक मोठा बदल घडला.

सन १९९९ मध्ये त्यांची भेट आदरणीय श्री. देवनाळकर सर यांच्याशी झाली. अनेक वर्षे आरोग्याच्या समस्यांनी त्रस्त असलेल्या ओतारी आईंना त्यांच्या मार्गदर्शनामुळे नवसंजीवनी मिळाली.

एक दिवस त्यांनी सहज विचारले—

“तुम्ही पूर्वी चित्र काढायचात… मग आता का नाही?”

ओतारी आई म्हणाल्या,

“आता माझं वय ६५ वर्षांचं आहे. आता कसं शक्य आहे?”

त्यावर त्यांचे उत्तर होते—

“बसून काढा… पण सुरुवात करा.”

याच एका वाक्याने त्यांच्या आयुष्याला नवी दिशा मिळाली.